بیش از دو ساله که اینجا چیزی ننوشته ام. عجیب که فکر میکردم رمز عبورش را یادم رفته، اولین رمز عبوری که زدم وارد شدم و خوب این یعنی که تعلق خاطرم به نوشتن در اینجا بیش از این حرفها بوده. حالا احتمالا هیچ مخاطبی هم ندارم و همین نوشتن در اینجا را برایم وسوسه انگیز میکند. نوشتن بدون دغدغه حضور دیگران. چیزی که در شبکه های اجتماعی ازش محرومم.

Advertisements